runninglady

blessure update

Na de 20 van Alphen van zondag herstelde de pijn in mijn heup gelukkig weer snel. Dat is trouwens altijd zo geweest. Tijdens het lopen zou ik het liefst mijn been ergens bij mijn oksel amputeren, maar eenmaal gestopt trekt de pijn ook weer vrij snel weg. Ik heb dan alleen nog wat opstartproblemen als ik heb gezeten of een tijdje stil heb gestaan en een zeurend gevoel.
Ook maandag was er dus weinig last. 's Morgens bracht ik een bezoek aan de fysio die even heerlijk een paar triggerpoints heeft geactiveerd (AUWWW) waarna ook de stagiair nog even mocht 'oefenen'! Ik was dus met beide mannen niet blij! Na de behandeling kreeg ik nog een stuk kinesio-tape op de heup wat 4 dagen mag blijven zitten. Behoorlijk beurs verliet ik de praktijk....
In de middag mocht ik naar het SMA in Zaandam voor een bezoek aan de sportarts.
Zou ik dan eindelijk duidelijkheid krijgen over mijn blessure?
Keurig op tijd meldde ik me bij de receptie. Ik mocht nog even plaatsnemen in de wachtruimte. Na een tijdje werd ik naar binnen geroepen. De arts liet mij mijn verhaal doen, stelde nog wat vragen en schreef een heleboel op. Daarna mocht ik in mijn ondergoedje voor haar gaan staan voor de statiek, eerst de voorkant en daarna de achterkant. Ook moest ik wat simpele oefeningen doen. Daarna mocht ik op tafel gaan liggen en moest ik nog wat oefeningen doen.
Haar conclusie was dat ik erg veel spanning in de gluteus medius, hamstring, tensor fasciae latae en de iliotibiaal band.

gluteus medius

 

tensor fasciae latae

Dat de spieren onder spanning stonden wist ik inmiddels al natuurlijk, de fysio had dat ook al verteld. Maar wat is daar nou de oorzaak van? Na nog wat kleine oefeningetjes werd dat al snel duidelijk en eigenlijk kwam dat niet als verrassing! Mijn rompspieren zijn te slap waardoor de bil- en beenspieren dit gaan compenseren! Ook hoog in mijn rug staan de spieren erg strak, maar daar heb ik geen last van. Of zal de hoofdpijn daar vandaan komen?
Advies van de sportarts is aan pilates te gaan doen. Eerst onder begeleiding van de fysio en later gewoon in een groep.
Als ik had geweten dat het zo simpel was!
In overleg met de sportarts wel besloten dat het niet verstandig is om Rotterdam te gaan lopen! Met zo'n lange afstand is de kans op een spier- of peesontsteking niet ondenkbaar! Dat risico wil ik natuurlijk niet lopen, dan zou ik nog veel verder van huis zijn.

Natuurlijk baal ik ontzettend dat ik Rotterdam niet kan lopen! Maar weet dat liever nu dan in de laatste week voor, of nog erger.... tijdens de marathon! Uitstappen staat namelijk niet in mijn woordenboek!

Ik heb nu dus mijn startnummer op marktplaats op staan!

20 van Alphen (wat een lul die John ;-p)

Zondag was het tijd voor de 20 van Alphen en gelukkig was het heerlijk loopweer.... kortom, ik had er zin in!
Al vroeg was ik op, zodat ik rustig en goed kon ontbijten en me goed op de loop voor te bereiden. Even over half 11 brachten Erwin en ik de kids naar opa en oma om vervolgens naar Alphen aan den Rijn te vertrekken. Al snel stonden we bij Running Ronald voor de deur, waar ook Frank net was aangekomen. Ik nam afscheid van Erwin (die moest werken) en dronk bij Ronald nog even wat. Even later kwamen ook Gerard, Kees, John en Ans aan. Gezellig even kletsen (en kennis maken) en rond 12:00 uur vertrokken we naar het centrum.  In het stadhuis vonden we al snel nog meer bloggers en tweeps, waaronder Patricia en Raymond, Martijn, Gert, Aad en nog meer ( ik ben echt heel slecht in namen)

(bijna) alle bloggers/tweeps bij elkaar (foto gepikt van RR)

Nadat we ook hier weer met iedereen bijgepraat waren en iedereen nog een laatste plasje had gedaan vertrokken we naar het startvak. Na enig overleg besloten om met Frank, Aad, Gert, Gerard, John en Marjon (toch?)  Angeline te vertrekken op 5:45. Normaal ga ik gewoon lopen en hou ik me niet zo bezig met hoe hard ik ga lopen, maar het leek me erg gezellig om met z'n allen te lopen. Na het startschot gingen we op weg en bleek al snel dat we te hard gingen! Maar het ging bij iedereen lekker en ookal riepen we elkaar regelmatig terug, we bleven te snel gaan! Maar lol hadden we wel onderweg! Voor mij vlogen die eerste kilometers dan ook om. Na de eerste klim die we hadden begon ik echter mijn heup te voelen... maar kon nog wel gewoon het tempo vasthouden.

 
(foto gepikt van Running Gerard)

Na een kilometer of 12 kreeg ik echter zo'n last dat ik het tempo niet meer vast kon houden en me langzaam af liet zakken. In eerste instantie bleef Gerard bij me lopen, maar later kwam John bij me en is tot de finish aan toe niet meer bij me weg geweest. Langzaam zagen we de rest bij ons weglopen, jammer dat ik er niet bij kon blijven, maar ik wou alleen maar heel blijven. Ik heb wat moeilijke momenten gehad, maar John heeft me zo goed gecoacht dat ik toch door bleef gaan. Onderweg heb ik John meerdere malen vervleokt, maar ik merkte (ook onderweg al hoor) dat zijn aanpak wel hielp! En op de momenten dat ik echt inkakte nam hij me bij de hand en sleepte me mee. Daardoor ging ik weer goed en lekker lopen waardoor ik het ook in mijn hoofd weer wat beter ging. De laatste 600 meter ofzo hebben we hand in hand gelopen en zo zijn we ook gefinished!

De rest van de groep waar we mee waren vertrokken stond meteen na de finish op ons te wachten. Iedereen had een mooie tijd gelopen en met 1:55:52 (netto) was ik ook erg tevreden! Ik moest wel even bijkomen, toen ik me weer omdraaide werdt John geïnterviewd en werd ik daar ook meteen bij betrokken.

Daarna snel de medaille opgehaald en in het stadhuis de rest van de bloggers/tweeps weer opgezocht. Nadat iedereen z'n tas had opgehaald en zich wat had opgefrist vertrokken we met een stel naar huize RR voor de afterparty. Miranda had allemaal lekkere dingen op tafel gezet en toen ook de zelfgemaakte sushi van Frank op teafel kwam was het feest compleet. Een voor een doken we onder douche en weer helemaal fris werd er nog lang nagekletst. Ronald en Miranda, nogmaals bedankt voor de gastvrijheid! Tegen een uur of 6 ging ik met Gerard weer op huis aan, het was mooi geweest!

Het was weer een topdag! Ondanks de pijn heb ik lekker gelopen en was ik heel tevreden met mijn tijd! John ben ik erg dankbaar dat hij bij me is gebleven, anders had ik die tijd nooit gehaald! Dus John.... al vond ik je onderweg af en toe een lul, ik was erg blij met je en vind je inmiddels best wel weer lief!

Oja, hier de bijbehorende data!

5x1000

Zo, even snel een kort blogje over de training van gisteravond.
Er stond een duurloop van 75min op het schema, maar ik had niet zo'n zin om alleen te lopen, dus besloot ik om lekker naar de AV te gaan en daar weer eens mee te trainen. Kreeg van meerdere mensen die mij zagen meteen de vraag hoe het met de marathontrainingen ging. Altijd leuk om even te vertellen.
Al kletsend over de marathon, blessures en andere sporten liepen we een rondje of 4 in, daarna nog wat oefeningen en de loopscholing.De gene die moesten plassen gingen naar het toilet en de rest ging wat kleine rondjes dribbelen om warm te blijven. Toen iedereen er weer was gingen we de kregen we de ker van de training te horen..... 5 x 1000 mete in een tempo onder het normale tempo van het groepje met steeds 200 pauze.
We merkten dat de 1000tjes steeds sneller gingen, maar niemand vond dat erg.  Ik heb de de rondjes lekker ontspannen gelopen en het ging heerlijk! De laatste 100 van de laatste 1000 mochten we nog even versnellen en ook dat ging goed! Op zich voelde ik ergens de heup wel, maar dat was maar een heel klein beetje. De problemen begonnen pas toen we na de laatste 1000 een stukje gingen wandelen en daarna een rondje uitlopen! Heel langzaam nam de pijn toe en ging ik uiteindelijk ook weer mank lopen! Nou heb ik dat al eens eerder gehad, dus keek ik er niet erg van op. Echt raar werd het pas toen de pijn doortrok in mijn been en zelfs mijn onderbeen raar voelde! De eerste paar meter van het uitlooprondje gingen dan ook heel moeizaam, maar uiteindelijk ontspande de boel zich toch weer waardoor ik weer normaal kon lopen en de pijn weer zo goed als weg was!

Heb besloten om vandaag maar weer een extra rustdag te pakken zodat de boel goed ontspannen is als ik zondag bij de 20 van Alphen aan de start sta.

daar is ze weer... met d'r trainingen en d'r heup!

Na mijn vorige blogje is het even geleden dat ik hier ben geweest. soms ontbreekt het me aan de zin om een blogje te schrijven en soms heb ik gwoon geen tijd. Nou missen jullie niet echt iets, ik schrijf toch alleen maar over de trainingen.
De laatste training die ik hier heb genoemd was het duurloopje van 22 februari. Daarna zijn uiteraard nog meer trainingen gelopen. Even snel een opsomming...

Donderdag 25 februari heb ik een deerloop van 65 minuten gelopen. Als ik het me goed herinner was het mooi weer, maar stond er wel een behoorlijke wind. Hier de data.

Vrijdag heb ik niet getraind..... Vraag me niet waarom! En zaterdag had ik een rustdag...... opladen voor de lange langzame duurloop van zondag.

Zondag trok ik om een uur of half 12 de deur achter me dicht. Planning was om veel vroeger te gaan, maar mijn bedje was zo lekker warm (al lag ik er alleen in) en het weer nodigde ook niet echt uit om even lekker 2,5 uur buiten te gaan spelen! Maar uiteindelijk ging ik dus toch op pad, gewapend met drinkbelt, gelletjes, kauwgom en een snelle jelle. Eerst richting het station, langs de provincialeweg naar de middel, Westzaan,1,5 keer rondje smitco, via Zaandijk naar de Zaanse Schans, over de Zaanse Schans naar Wormer, door Wormerveer naar de provincialeweg, langs de provincialeweg terug naar Krommenie. Ik heb onderweg veel motregen gehad en toch ook wel wat hardere regen, ik was dan ook tot aan mijn ondergoed nat, maar het was lekker! Het jasje wat ik aan had heeft het trouwens de hele training wel volgehouden.... alleen aan het eind begon ie wat door te lekken.  De eerste 20 minuten voelde ik mijn heup iets, maar eenmaal goed warm had ik nergens meer last van. Bij het rondje smitco kwam ik nog wat lopers tegen die daar ook hun rondjes liepen in de regen en verder ben ik geen lopers tegengekomen. Op de Zaanse Schans liep een handje vol touristen, maar verder ben ik erg weinig mensen tegengekomen. Ondanks dat het niet echt lekker weer was heb ik wel lekker gelopen! Het ging makkelijk en ik heb genoten van wat ik onderweg allemaal zag. Tot het laatste half uurtje ongeveer! Toen kreeg ik toch echt wel serieus pijn in mijn heup! Zo erg dat ik er 'raar' van ging lopen! Maarja, ik moest door... ik was nog niet thuis en al had ik wel mijn telefoon mee, ik kon Erwin niet bellen om me te halen aangezien hij op zijn werk was! Wandelen was met dat weer ook geen optie, dus ik ben maar heel rustig verder gegaan. De ergste pijn verdween uiteindelijk weer, maar het bleef gevoelig. Toen ik Krommenie weer inliep, was ik eerst van plan om er nog een rondje Krommeniedijk aan vast te plakken om zo mijn tijd vol te maken, maar dat leek me uiteindelijk toch niet verstandig. Ik ben dus lekker naar huis gelopen. Meteen naar boven doorgelopen om op te warmen onder de douche....ik was zo nat en zo koud....  Na het douchen even flink gegeten en gedronken.
Na het douchen bleef ik toch flink last van de heup houden. Meestal trekt de pijn weg zodra ik stop met lopen, maar nu dus niet!  Hoe langer de loop, hoe langer de pijn blijft hangen denk ik.
Hier in ieder geval de data van de LLD.

En dan die heup! Die blijft me maar dwars zitten! Was alweer een tijd niet meer bij de fysio geweest omdat hij vondt dat het goed ging en ik ook eigenlijk niet meer last kreeg dan ik inmiddels gewend was. Maar na de pijn van zondag was ik er toch wel weer klaar mee! Rotterdam komt ondertussen eng dichtbij en nu het zo dichtbij komt wil ik toch eigenlijk wel aan destart verschijnen en dan toch ook wel de finish halen! Ik moet dus weten waar ik aan toe ben met die heup! Maandag had ik ook nog flink last en heb dan ook geen herstelloopje gedaan. Een extra rustdagje leek me geen overbodige luxe. Wel heb ik me maandag bezig gehouden met het maken van afspraken.... een afspraak voor de volgende dag bij de fysio en een afspraak voor volgende maandag bij de sportarts in het SMA!

Bij de fysio ben ik inmiddels dus geweest. Om haf 4 's middags moest ik me pas melden, dus aan het eind van de morgen eerst nog even gelopen. Niet de interval die op het programma stond, maar een duurloopje van 45 minuten. Hier de data. Dit om de pijn (die weer was weggetrokken) te triggeren zodat ik de fysio precie kon vertellen waar de pijn zit. En dan zal je net zien.... als je wilt dat het pijn doet voel je (zo goed als) niks!
's Middagsdus naar de fysio. Mijn hele verhaal maar weer even gedaan, iclusief de pijn van Schoorl en van de duurloop van zondag. Eerst even wat testen en toen mocht ik op mijn zij op de bank gaan liggen. Hij drukt eop wat punten en ik moest aangeven of  en hoeveel pijn dat deed. Wel wat pijnlijke plekjes geraakt, maar als ik zelf zo druk zit ik toch op een andere plek met meer pijn! Die plek even aangewezen en na een fikse prik met de vinger zat ik tegen het plafond! Dat was 'm dus! Kennelijk was het meteen een reden om een echo te maken, want we verhuisden meteen naar een andere kamer. Ook kwam er meteen een stagiar bij om even mee te kijken.  Voor mij zijn die acho beelden abracadabra (zolang ik geen hartje zie kloppen of armpjes of beentjes zie bewegen vind ik alles goed...haha), maar ik keek wel mee. Ik kreeg de aanhechtingen van de spieren  op het dijbeen te zien en hij liet zien waar de slijmbeurs te zien zou zijn als hij geïrriteerd zou zijn (wat dus niet het geval was). Het zag er allemaal goed uit, geen rare dingen, geen irritaties, geen ontstekingen, niks! Aan die echo hadden we dus helemaal niks! We weten nu dat het er goed uit ziet, maar we weten ook dat er pijn is..... en die is er niet voor niks! De bilspieren (die dus aanhechten aan het dijbeen) staan strak gespannen, maar er is dus geen oorzaak te vinden. We hebben nu dus besproken dat ik zondag, tijdens de 20 van Alphen, de pijn op moet zoeken. Ja.... en hoe doe je dat? Te snel starten? Of juist heel langzaam en dus lang lopen? Ik weet het niet! We zien wel of ik zondag pijn krijg of niet! Maandagmorgen moet ik terug  naar de fysio en dan gaan we denk ik nog een keer kijken!
Maandagmiddag mag ik me melden bij de sportarts van het SMA in Zaandam. Geen idee wat ik daar van moet verwachten. We zien wel! Ik moet in ieder geval mijn loopschoenen meenemen.
Na het weekend dus weer meer! Hopelijk weet ik dan ook of het verstandig is om Rotterdam te gaan lopen of dat ik een tandje terug moet. Eigenlijk weet ik het antwoord natuurlijk allang al, maar wil ik die beslissing niet nemen zonder proffesioneel advies! Volgende week dus meer over dit langlopende probleem.....

lopen en andere zaken

Na de halve van Schoorl heb ik me niet zo heel erg goed aan mijn schema gehouden. Dit had te maken met de last van mijn heup , maar ook met het feit dat ik al een tijdje niet zo heel erg lekker in mijn vel zit.

Doordat er wat beloftes niet worden nagekomen komt mijn massagepraktijk niet zo van de grond als ik zou willen en daar zit ik mee! Ik vond het al een hele grote stap om mijn eigen praktijk te beginnen en heb daar heel lang over getwijfeld, maar na de beloftes die mij zijn gedaan werdt de stap een stuk kleiner. Jammer is het dan dat je niet de beloofde hulp krijgt en je niks zwart op wit hebt staan om iemand op zijn belftes te wijzen. Ik heb even in de put (een hele ondiepe) gezeten, maar toch de moed weer opgepakt en ga er nu weer helemaal voor! De ruimte die ik zou gaan huren is minimaal beschikbaar en heb lang nagedacht over hoe we dat op gaan lossen. De schuur ombouwen tot massageruimte of een blokhut in de tuin plaatsen en daar beginnen? Dan krijg je in ieder geval geen mensen door je huis en dat is wel zo prettig! Nadeel is dat je een vergunning aan moet vragen en dat je óf geen schuur óf minder ruimte in je tuin hebt. De tuin is ons heilig (zodra het weer het toelaat leven wij buiten) dus sneufelde die optie al snel. De badkamer was echter al jaren aan een opknapbeurt toe, we hebben zelfs al jaren als staan om te verbouwen, maar we stelden het altijd maar uit. Nu hebben we dus besloten om de badkamer te verbouwen! De vorige bewoners hebben ooit van een slaapkamer de badkamer gemaakt en de ruimte waar vroeger de douche was tot washok omgebouwd. Nu gaan wij van dat washok dus weer een doucheruimte maken en zodra dat klaar is gaan we de badkamer ombouwen tot massageruimte.
Afgelopen weekend ben ik begonnen met het washok leeghalen. Nu staat alleen de wasmachine er nog, daar moeten we eerst een tijdelijke aansluiting voor maken. Vandaag heb ik al mijn frustraties in het hok losgelaten op de tegels, die er nu dan ook allemaal uit zijn. Morgen ga ik beginnen met de vloertegels. Van de week komt mijn broer even langs om te kijken hoe en of d eleidingen moeten worden omgelegd en dan kunnen we beginnen met het plaatsen van de doucebak, douchewand, wasbak en toilet en daarna kunnen we beginnen met tegelen. Zodra we in de nieuwe douche kunnen douchen ga ik beginnen met uitbreken van de badkamer. Voorlopig kan ik dus flink aan de slag al is het helaas nog niet als masseur!
Inmiddels is wel het ontwerp voor mijn visitekaartjes en het logo voor de praktijk klaar! Persoonlijk vind ik het erg mooi geworden! Jullie zijn nu natuurlijk reuze nieuwsgierig, maar ik hou het nog even geheim tot ik ook echt afdrukken heb (of een website).

En dan de trainingen. Na de training van dinsdag voelde alles wel weer goed. Woensdag rustdag en donderdag en vrijdag stond er een hdl op het schema. Ik had donderdag echter helemaal geen zin (of behoefte) om alleen te lopen en besloot daarom dan ook om weer eens richting de baan te gaan. Keurig op tijd voor de training. Het was best wel rustig... had volgens mij met Schoorl te maken. Op donderdag blijft mijn groepje altijd op de baan voor een interval- of snelheidstraining. Nou doe ik al een tijdje geen intervaltrainingen meer omdat ik dan last van mijn heup krijg, maar als ik niet te snel zou gaan zou het wel lukken. Na de 3 (of) inlooprondjes was het tijd voor  snel wat oefeningen waarna we meteen aan het programma begonnen; 200-400-600-800-1000-800-600-400-200 met steeds 200 rust. En alles natuurlijk in een bepaalde tijd, maar die tijden ben ik even vergeten. Wel weet ik nog dat we de rondjes keurig in de opgegeven tijden liepen en dat ik erg lekker liep! Ik liep heel makkelijk alle tempo's mee en herstelde ook heel snel weer in de rust.  We liepen met 6 lopers en 2 trainers, na elke 200 rust moesten er 2 andere voorop. Ik liep de eerste 200, de errste 800 en de laatste 600 voorop. De laatste 200 meter mochten we de laatste 100 meter versnellen. De 200 moest in 52 seconden en ik liep m in 47 seconden. Voelde ik tot die laatst 200 bijna niets aan mijn heup.... dat was daarna wel even anders! Goed, eigen schuld! Ik had me weer gek laten maken.....
Zie hier de data. (Na de inlooprondjes vargat ik de Garmin uit te zetten, dus de data ziet er wat vreemd uit.)

Vrijdag kwam er dus niks van trainen, zaterdag had ik een rustdag en volgens schema zou ik zondag ergens een halve marathon moeten lopen. Geen halve marathons in de buurt, dus helaas.... Zondag zat ik ook een beetje met mijn ziel onder mijn arm en had ik helemaal geen zin om te lopen! Elk excuus wat zich aandiende werdt met beide handen gegrepen! Je kent ze allemaal wel.... te kort na het eten, het regent, het is koud, te laat, donker en ga zo nog maar even door. Toen ik uiteindelijk gewoon besloot om niet zondag maar toch echt wel maandag te gaan trainen was het gedaan met de smoesjes, maar had ik wel meteen een schuldgevoel.
Vanmorgen zou ik dus meteen na het ontbijt gaan trainen.... een lld ipv de hdl op het schema. Ik was alleen even vergeten dat de kids vakantie hebben en dat Erwin ochtenddienst heeft! Dus toen eerst maar begonnen met de tegels uitbreken. Trainen zou ik wel gaan doen als Erwin thuis kwam. Nou ben ik niet meteen de deur uitgerend toen hij thuis kwam, maar ik heb wel mijn training gelopen vandaag! Niet de lld die ik in gedachten had, ook niet hdl die op het schema stond maar een lekker duurloopje. Ik had bedacht dat ik een uurtje zou gaan lopen voor het eten, maar het rondje Krommeniedijk was iets te kort voor een uurtje. Ik heb dus 3 kwartier gelopen, door de regen, met een heerlijk gevoel! De verkoeling van de regen, de wind waar ik even tegenin moest, alles eigenlijk.... ik genoot! Ik liep een heerlijk tempo, maar ging wel de heup weer voelen...

Hier de data.

Wat een weekend..... in Schoorl (update)

Zaerdagmorgen zat ik bij Renzo z'n honkbaltraining toen ik van Johan en sms kreeg dat hij me een half uur eerder op zou halen. En natuurlijk loopt dan de training uit, zodat ik me nog moest haasten ook! Was ik even blij dat ik het meeste al had ingepakt!
Even na 13:00 uur kwam meneer voorrijden en vertrokken we richting Schoorl. Na een gezellige rit en wat gemuts met de sleutel van het huisje kwamen we eindelijk aan bij huize zonnebloem.

Gelijk met ons kwam Claudia ook aanrijden. Snel alle spullen het huisje indragen en opruimen en de kamers verdelen. Na een tijdje kwam Hans met dochter Linde een kijkje bij ons nemen en niet veel later kwamen ook Ray, Tiny, Ines en Petra en Eric aan. Voor het eten gingen Hans, Johan, Ray en Tiny een stukje lopen, Claudia ging Richard ophalen en de rest begon met de voorbereidingen voor de pastaparty. Toen iedereen er weer was werdt er gedouched en gekookt en ging ik de enige bieder op een heerlijke massage onder handen nemen!

Even over zessen liep de zonnebloem aardig vol en hadden we onze handen vol aan de bediening! Het was echt supergezellig met bekende en onbekende hardlopende webloggers. We hadden net genoeg plek voor 23 man en 4 kids, maar gezellig was het wel! Na het eten bleef het nog lang onrustig in de zonnebloem. Kennis maken, bijpraten, noem maar op. Uiteraard moest er ook getwittert worden... je moet tenslotte al je volgers op de hoogte houden.... hihi.

Kennelijk was het erg gezellig in ons huisje en was er was duidelijk genoeg te eten en te drinken, want iedereen bleef gezellig zitten ipv te verkassen naar Honky Tonk, zoals de planning was. Ook werdt er nog naar de gouden rit van Sven gekeken, maar daarna vertrok iedereen dan toch naar zijn eigen slaapplaats. De bewoners van de zonnebloem ruimden nog even op en zetten de ontbijtspullen klaar en oen was het ook voor ons tijd om ons mandje op te zoeken.
Na een onrustige nacht (ik slaap altijd slecht in een vreemd bed) was het eindelijk zondagmorgen. Even rustig wakker worden onder de douch, omkleden en daarna gezamelijk ontbijten. Er kwamen vreemde combinaties op de boterhammen voorbij...
Na het ontbijt en iedes wedstrijdritueel was het tijd om richting het startgebied te lopen. We moesten nog al een stukje lopen.... langer dan verwacht.

Bij de kantine in de sporthal troffen we al snel Martine, Léonie en haar mama Annemarie. Na een korte begroeting gingen we naar de tent om daar de andere webloggers te zoeken en de tassen te dumpen. Al snel vonden we oa Gerard, Hans v K, John, John de B, Jacqueline en wie ik verder nog ben vergeten en vlogen de begroetingen in het rond.
Daarna was het tijd om naar het startvak te gaan. Natuurlijk stond ik weer verkeerd, maar na een klimmetje over een dranghek stond ik dan toch goed. Het startschot heb ok niet gehoord, maar toen de massa zich in beweging zette sloot ik maar gewoon aan. Zonder bekende bloggers om me heen ging ik in een rustig tempo weg. Na een km of 2 kwamen haas Claudia en leeuwtje Richard voorbij en niet veel later kwamen de babbelende dames Martine en Léonie me voorbij. Ik liep rustig door en sprak af en toe even met andere lopers. Het rondje door het dorp vind ik niet zo bijzonder, maar eenmaal in het duingebied kan het grote genietn beginnen! En dat is dan ook precies wat ik heb gedaan. Hier en daar de vergezichten met de sneeuw, gewoon prachtig! Na een km of 9 kwam Gerard even bij me lopen. Hij ging lekker voor zijn 30 en liep een mooi tempo. Na een kort gesprek ging hij weer in zijn eigen tempo verder. 
De organisatie had goed z'n best gedaan om het parcours sneeuw en ijsvrij te maken. Hier en daar waren er nog wat kleine gladde plekjes, maar nergens was het echt erg glad. Alleen bij 1 van de verzorgingsposten was het verradelijk glad, er gingen daar dan ook aardig wat mensen bijna onderuit. Bij de verzorgingsposten nam ik rustig de tijd om wat te drinken en daarna weer rustig verder te gaan.
Nadat ik een paar km onderweg was begn ik mijn heup al te voelen, niet ernstig, geen pijn, maar wel heel vervelend! Toch heb ik heel lang in mijn hoofd gehouden om gewoon lekker de 30km te gaan lopen! Lekker rustig.... alle tijd! Maar het vals plat en het klimmen en dalen was niet echt bevoordelijk voor mijn (zeer langdure) blessure.... Op een gegeven moment kreeg ik zelfs wat steken in mijn heup! Ik kon wel gewoon doorlopen en dat deed ik dus ook.... maar ik liet wel mijn verstand spreken door op het laatste moment te besluiten om de 21,1km te gaan lopen ipv de 30km. De mannen in hesjes bij de splitsing riepen wel dat de 30 rechtsaf was, maar hielden het verder niet in de gaten. Een jongen langs de kant wees mij er op dat ik de verkeerde kant op ging ;-) Toen we net weer in het dorp liepen, een paarkm voor de finish, voelde ik ineens 2 handen op mijn billen. Dat waren John en Marco. In eerste instantie sloot ik me bij hun aan, maar door het hgere tempo ging ik mijn heup weer meer voelen en met nog een klimmetje in het vooruitzicht liet ik ze toch maar weer gaan. Het laaste recht stuk naar de finish nog wel even versneld, zodat ik in 2:09:31 de garmin kon stopzetten.

(ik heb echt niet alleen maar mooie finishfoto's hoor!)

Achter de finish stonden John en Marco (om mij op te vangen?) en na even te zijn bijgekomen gingen we de handdoek en het drinken halen. Maar ineens ging het lopen niet zo lekker meer! Ik liep te trekken met mijn pootje door de pijn in mijn heup! Rustig aan naar de tent gelopen waar we even later ook Petra en Eric troffen. Iedereen trok iets droogs aan, waarna we richting het huisje vertrokken. John en Marco gingen ook mee zodat ze even heerlijk konden douchen. Voor Petra, Eric en mij leverde dat een lift naar ons huisje op.
Zoals verwacht was Ines al in ons huisje, maar niet om de juiste reden.... ze was bij het tas inleveren tegen haar enkel geschopt waardoor ze niet is gestart. Balen voor haar natuurlijk en met een dik pootje lag ze op de bank. Langzaam aan druppelde de rest van de bewoners ook binnen en nadat iedereen gedouched, gegeten en gedronken had was het tijd om de tassen in te pakken en het huisje op te ruimen en schoon te maken.
Daarna reed ik met John en Marco mee naar het klimduin waar de jaarlijkse bloggersmeeting was. In de Honky Tonk zaten al aardig wat bloggers, maar door het onvriendleijk barpersoneel besloten we om naar cafe het klimduin te gaan. Daar zaten Ron en Ike al en al snel kwamen ook de andere bloggers en was het weer een gezellig samenzijn! Na een paar dronkjes en een hoop geklets was het voor iedereen tijd om richting huis te gaan. Léonie, Annemarie en ik reden met John en Marco mee maar moesten eerst nog na veel gezeur van de dame van de bediening de drankjes van een blogger betalen die zonder betalen was vertrokken! We zouden in Alkmaar naar de McD, maar die sloot voor onze neuzen de deur! Inmiddels hadden we al de auto van Annemarie opgehaald, dus toen we terug waren bij de auto's namen we afscheidt van Léonie en haar mama. Met John en Marco ben ik uiteindelijk in de Snackbar in Krommenie beland... wat hadden we een honger. Nog even gezellig zitten kletsen, maar ook voor ons kwam het moment van afscheid nemen. John, nogmaals bedankt voor de lift!

Het was een supergezellig TOPweekend en zeker voor herhaling vatbaar! Iedereen bedankt voor de gezelligheid en de bijdrage aan ons RoParun team 238!

UPDATE: En hoe zit het nou met de heup? Zondag de rest van de dag toch wel flink last gehad en ook maandag ging het lopen niet echt lekker. Flink opstartproblemen, maar eenmaal onderweg ging het wel weer. Dinsdag voelde alles weer goed en heb ik zelfs weer een rondje hardgelopen! Was ik er zondag nog zeker van dat ik Rotterdam niet ga lopen, nu begin ik toch weer te twijfelen! Voorlopig blijf ik dus gewoon doortrainen en zie ik wel hoe het verder gaat.

Hier de data van zondag en hier de data van mijn herstelrondje.

om te beginnen een foto, de rest komt later

Zo, nu hebben jullie alvast iets om op te reageren!
Morgen ofzo volgt het verslag, nu eerst nog mijn wonden likken..... hahaha (dat was een grapje hoor, het valt allemaal wel mee!)

dat was een lange......

Na de lange duurloop van vorige week zondag was het afgelopen week tijd voor een nog langere (langzame) duurloop. Plan was om 's morgens te gaan lopen, maar Erwin had een vroege dienst, dus dat zou niet gaan lukken. Gelukkig kon Erwin wel eerder naar huis waardoor ik tegen 2 uur 's middags op pad ging. Er stond een snijdend koude wind, dus ik had me goed aangekleed. De hele dag was ik al aan het eten om te zorgen dat ik genoeg te verbranden had. Had nog nooit 2,5 uur gelopen, dus kon wel wat energie gebruiken. Met 4 kleine flesjes water en 2 gelletjes in de gordel kon ik he wel even uithouden. Op het laatste moment trouwens nog snelle even een snelle jelle in mijn zak gestopt. Gewoon, voor het geval dat.
Goed.... ik ging dus de deur uit! Eerst richting het station dat van de week nog in het nieuws was door jongeren die op het spoor 'spelen'. Daarna langs de provincialeweg en even voorbij de krokodil de polder in richting Uitgeest. Ik had van te voren bedacht dat ik zou beginnen met een rondje zwaansmeer en zo geschiedde. Ik heb het de hele loop niet warm gehad, er stond echt een nare, snijdende wind en op sommige stukken had ik het echt koud. Na ongeveer een uurtje begon ik trek te krijgen en nap ik een paar stukjes van de snelle jelle om even later de hele snelle jelle naar binnen te werken. Ondertussen was ik wel lekker aan het genieten van wat ik allemaal zag tijdens het lopen. Vooral het stuk over de dijk bij het zwaansmeer. De ganzen in de velden, de ganzen die in grootte groepen overvlogen, de watervogels die op de golven dobberden, de stilte...... Na de dijk nog een stukje langs het water in Krommenie om vervolgens via Wormerveer de provincialeweg weer over te steken om daar de middel en Westzaan te pakken. Bij de stoplichten bij de provinciale weg nam ik mijn eerste gelletje. Vreemde substantie, vreemde smaak. Beetje water erachteraan en weer verder. Klein stukje door Westzaan en via de rotonde aan het eind van de provincialeweg (een andere) naar de watertoren van Assendelft waar ik mijn 2de gelletje nam. Daarna over de vaartdijk weer terug naar Krommenie om langs de provinciale weg weer naar huis te gaan. Op de vaartdijk begon ik mijn heup aardig te voelen, maar ik kon zonder echte pijn doorlopen. Na 2 uur en 35 minuten was ik weer bij de school vlak bij het statin en zette ik de Garmin uit. Het was nu nog ong. 800m naar huis en die besluit ik te gaan lopen. Ik had na die 2:35 lopen flink zware benen, dus even wandelen was wel fijn. Maar na enkele 10-tallen meters ging ik ineens mank lopen! Pijn in mijn heup, zere spieren, niet leuk!  Toch maar weer proberen wat te dribbelen en dat ging gelukkig nog. Thuis eerst even bijgetankt met sportdrank, fruit en weet ik het wat ik nog meer naar binnen heb gewerkt enm daarna lekker douchen!

Hier de data.

Maandag had ik flink last van mijn benen. Mijn heup voelde gelukkig alweer een stuk minder! Het leek me niet versatandig om maandag een herstelloopje te doen, dus die heb ik verplaatst naar dinsdag. Dinsdag is eigenlijk de dag van de intervallen, maar die heb ik toch al een tijdje geskipt.
Dinsdag ging het herstelloopje erg moeizaam, maar eenmaal klaar was ik toch weer blij dat ik gegaan was. Het was het standaard rondje wat ik altijd loop als herstelrondje, dus niks bijzonders.

Hier de data.

verzopen katje

Van de ruim 2 uur die ik zondag heb gelopen had ik maandag wel wat last. Geen last van mijn heup, maar flink zware benen en zelfs wat spierpijn. Maandag heb ik dan ook niet gelopen, maar heb de hdl van maandag naar dinsdag verschoven. Daardoor kwam wel de interval van dinsdag te vervallen, maar die laat ik nu sowieso even schieten. Na (soms al tijdens) de intervallen voel ik mijn heup wel en ik wil nu geen risico meer lopen.
Goed, de training van dinsdag dus.
Toen de kids naar school waren snel de loopspullen aan en de deur achter me dichtgetrokken. Het regende en er stond een flinke wind, dus ik moest even kijken welk rondje ik ging doen. Toch maar weer het rondje gedaan wat ik altijd loop als ik een hdl loop. Op de heenweg flink dwars op de wind gelopen en stukken pal tegen de wind in. Kan je vertellen dat dat niet echt fijn was met de regen die dus lekker in mijn gezicht sloeg. Gelukkig had ik wel een waterdicht jasje aan, dus bleef ik toch nog aardig droog. De 2de helft van de ronde had ik dus lekker de wind mee, dat liep een stuk makkelijker. Op sommige stukken was het even goed opletten ivm ijs op de weg. Op een stuk vlak voor ik thuis was kon ik nog net overeind blijven.... gleed zo van de weg af....
Na een (toch wel) lekker rondje van een kleine 40 minuten was ik weer thuis, waar ik lekker onder de warme douche kon springen.

Hier de data.

heerlijke lange duurloop

Voor vandaag stond er een LLD van 2 uur op het schema. Kreeg van de week een mailtje van de trainer van de zaterdaggroep dat er zondag een extra training zou zijn met een duurloop van 18 á 20km in de duinen. Nog even twijfelde ik of ik met de groep mee zou gaan of dat ik alleen zou gaan, maar zaterdagavond besloot ik om toch met de groep te gaan. Dat is toch een stuk gezelliger dan alleen.
Om 9:30 uur zouden we vanaf Johanna's Hof in de bassen van Castricum vertrekken, dus lekker op tijd opgestaan. Maar zoals de meeste vrouwen (volgens conversatie op twitter) ben ik 's morgens niet vooruit te branden, dus uiteindelijk moest ik me nog haasten. Hierdoor kwam ik er in de auto achter dat ik kauwgom en mijn garmin was vergeten. Gelukkig moesten we nog tanken, dus snel kauwgom gehaald. Voor de garmin gingen we niet terug. Keurig op tijd was ik op de parkeerplaats en kon ik nog even een 'taxi' voor terug regelen.

Toen iedereen er was gingen we op pad. Naast Johanna's Hof doken we het bos in. Het bos lag er prachtig bij. Sowieso vind ik het altijd heel mooi in het bos, maar nu met de sneeuw was het helemaal prachtig. Er lag niet een dik pak vers sneeuw, maar een restje platgewalst opgevroren sneeuw..... spekglad dus! Maar dat mocht de pret niet drukken. Hele stukken kon je lekker op de paden lopen, op andere stukken liep je naast de paden. Hoe dan ook was het zwaar lopen. Maar wat heb ik genoten! Na ongeveer een uur lopen stopten we even. Er waren wat mensen die moeite hadden en voor een kortere ronde gingen. Wij gingen daarna door naar het strand bij Heemskerk.  Een flink stuk over het strand naar de opgan bij Castricum, bekent van de halve van Egmond. Over het strand mochten we in eigen tempo. Ik liep al lekker, geen idee hoe hard, en bleef dan ook lekker in dat tempo lopen. Na het strand over het fietspad terug naar de parkeerplaats. In totaal 19,5km gelopen in 2:12 uur. Helaas kan ik het rondje niet laten zien, het was echt een mooi.

Ik heb dus echt heerlijk gelopen en ook de heup hield zich deze keer weer goed! Ik voelde wel wat, maar niet echt pijn! Ook nu, vele uren na de training heb ik geen last van mijn heup. Wel van zware benen, maar dat lijkt me normaal.